Image not available
Image not available
Image not available
Image not available
Image not available
Image not available
Image not available
Image not available

Historia

  Dnia 20 marca 1910 r bp. diecezji kalisko-kujawskiej Stanisław Zdzitowiecki powołał do życia parafię pw. św. Michała Archanioła w Blachowni. Parafia powstała z parafii św. Walentego w Konopiskach.

   Pierwszą świątynią był drewniany barak. Od początku istnienia parafii podejmowano próby budowy dużego kościoła. Jednak I wojna światowa przeszkodziła w realizacji zamierzenia. W 1917 roku proboszczem został ks. Marian Kubowicz, który po wojnie podjął starania obudowę nowego kościoła i przekonał wiernych o konieczności budowy kościoła murowanego.

      Z pomocą przyszła dyrekcja miejscowej huty. Dyrektorem huty był Konrad Kułakowski. Buchalterem ( księgowym ) Józef Kubicki.Pomagał też nadleśniczy lasów państwowych Witold Małyszewicz i kupiec Kazimierz Kiser. Znacznym ofiarodawcą był też doktor Longin Tarnawski, miejscowy kardiolog i internista, uznany lekarz i społecznik  23 maja 1924 r bardzo uroczyście, z orkiestrą i losowaniem "pierwszego szpadla" zaczęto kopać fundamenty, które wykopano w trzy dni.

        Plac pod Kościół poświęcił proboszcz parafii Św. Rodziny w Częstochowie, prałat, dziekan częstochowski Bolesław Wróblewski. Kamień węgielny poświęcił i wmurował 6 lipca 1924 r. bp pomocniczy włocławski Władysław Krynicki. W tym roku, 3 maja Ojciec św. Pius XI ustanowił święto Matki Bożej Królowej Polskiej na prośbę biskupów polskich jako wotum za odzyskanie Niepodległości po 123 latach zaborów. Dlatego w czasie konsekracji nasz kościół poświęcony został Matce Bożej Królowej Polski. 3 maja przeżywamy uroczystość odpustową.

        Projektantem kościoła był architekt z Warszawy inż. Konstanty Jakimowicz. Późną jesienią 1924 r. przykryto dach dachówką ( karpiówką )sprowadzoną z Grudziądza. Główny ołtarz ufundowali robotnicy z huty a wykonał snycerz z Częstochowy pan Antoni Małek. Z drzewa jaworowego zrobiono część ławek, szafy do zakrystii. Stary kościół przerobiono na potrzeby Akcji Katolickiej. W niedzielę 4 września 1927 r. J.E. ks. Biskup Kubina, gorąco witany, dokonał przy asyście księży konsekracji nowego kościoła. Uroczystość rozpoczęła się w przeddzień nabożeństwem w starym kościele, procesją na cmentarz i umieszczeniem tam w specjalnym namiocie relikwii przywiezionych z Rzymu, przy których modlili się wierni przez całą noc aż do chwili przeprowadzenia ich do nowego kościoła.

          Na uroczystość konsekracji przybyli tłumnie specjalnym pociągiem  mieszkańcy Częstochowy. Po namaszczeniu ołtarza i kościoła oraz wmurowaniu w ołtarz relikwii, przeprowadzono w uroczystej procesji Przenajświętszy Sakrament ze starego kościoła.

          Trzecim proboszczem parafii 19 grudnia1935 roku zostaje ks. Bolesław Stradowski, który powołuje "komitet kupna organów"        pod przewodnictwem Kazimierza Kisera. W konkursie przyjęto ofertę St. Truszczyńskiego z Włocławka, na wartość 9 200 zł.    Instalacja organów nastąpiła w 1936r. Pierwszym koncertmistrzem był profesor Edward Mąkosza, znany muzyk z Częstochowy, który wydał o instrumencie pozytywną opinię: "organy posiadają dwanaście pełnych głosów i są dostosowane brzmieniem do wielkości kościoła. Wykończenie organów jest bardzo solidne. Drzewo suche, bez sęków i rdzenne, metal doskonałej jakości, obsada pneumatyczna rurek i mieszki z najlepszego materiału, Motor elektryczny najlepszej marki, cicho chodzący".  Ks. Stradowski krótko był proboszczem, ale jego zasługą są jeszcze stacje Drogi Krzyżowej i piękne dębowe drzwi, drugie z kolei przy głównym wejściu, spełniające rolę wiatrołapu. Ze wspomnień parafian można przypuszczać, że pierwszym organistą, jeszcze przed instalacją organów  mógł być pan Antoni Kępiński (lata 1918-1923).

 Źródła podają, że w roku 1920 miejscowy organista o nazwisku Organowski zakłada orkiestrę dętą. Od 1923r pan Bobiński, uczący również w szkole, za którego czasów powstał męsko-żeński, czterogłosowy chór parafialny złożony z 35 osób. Kolejnym był od 1930 r pan Julian Błaszczyk, a od 1938 do 1967r pan Henryk Mokrzyc, w latach 1967-1984 pan Marian Krywult. Tradycje chóru i obowiązki mistrza podtrzymywal do roku 2005  pan Włodzimierz Orman.

        Czwartym proboszczem i dziekanem dekanatu podczęstochowskiego zostaje w 1938 roku Ks. Dr Bogumił Kasprzak Doktorat uzyskał na studiach w Rzymie, gdzie skierował go pierwszy biskup nowo ustanowionej diecezji częstochowskiej J.E. ks. Teodor Kubina. Pamiątką po pierwszym proboszczu z doktoratem jest obraz błogosławionego Bogumiła, jego patrona, w bocznym ołtarzu Świętej Rodziny. Parafianie pamiętają też, że w okresie okupacji prowadził tajne nauczanie wraz z nauczycielami. Mówił płomienne, patriotyczne kazania. Około 1942 roku  ks. Kasprzak opuścił parafię wraz z wikarym ks. Niedzielskim w obawie przed aresztowaniem przez Niemców. Trzeba tu zaznaczyć, że w obozach zginęli wtedy księża z pobliskich okolic, min. z Dźbowa, Boru Zapilskiego.  Z polecenia ks. biskupa Teodora Kubiny, od sierpnia 1942 r jako chwilowy administrator zastępował  ksiedza doktora Kasprzaka ks. kanonik doktor Marceli Dewudzki. Działalność kościoła ograniczona została do placu kościelnego i kościoła. Tylko tu można było urządzać nabożeństwa i procesję. Obecność kapłana podnosiła na duchu przygnębionych parafian. Pogrzeby odbywały się normalnie, z odprowadzeniem na cmentarz. Społeczność Blachowni była uczciwa, religijna i życzliwa. Nie było przestępstw, na noc nie zamykano mieszkań. Z drugiej strony, każdego złodzieja nawet podejrzanego Niemcy rozstrzelwiali. Ksiądz Marceli Dewudzki wspomina, że 16 stycznia Częstochowa była już wolna od hitlerowców. Natomiast Blachowni jeszcze nie opuścili. Dopiero 17 stycznia Armia Radziecka katiuszami oswobodziła Blachownię od Niemców. W kilka dni po wyzwoleniu powrócił, by objąć porzuconą przez siebie parafię ks. Kasprzak, a ks. Dewudzki otrzymał nominację od ks. Bp Teodora Kubiny na proboszcza w Rudnikach koło Wielunia. Wkrótce jednak ks. Kasprzak opuszcza Blachownię, a parafię przejmuje w 1945 r piąty proboszcz ks. Marian Brylski bardzo szanowany i lubiany przez parafian. Był "wątłego zdrowia", ale podjął się wielkiego dzieła dokończenia budowy świątyni i obiektów parafii. W 1946 r. położono posadzkę terakotową. Sprowadzono zamówiony przed wojną ołtarz św. Rodziny. Zbudowano i poświęcono pomnik pomordowanym w okresie okupacji. W 1947r wyłożono lastrykiem - lamperie wewnętrzne. Postawiono parkan przed wejściem do kościoła. Wykonawcami parkanu byli pan Soluch i Bryszewski. Pieniądze pochodziły z loterii fantowej.

                Rządy stalinowskie w 1949 r. zlikwidowały wszystkie organizacje katolickie, a nauka religii prowadzona była w salkach katechetycznych przy kościele. (Dawniej odbywała się w szkole). Proboszczowi jednak w tych trudnych czasach udało się powiększyć cmentarz o 350 metrów kwadratowych i otoczono murem ażurowym z cegły (1949 r). W 1951 r pomalowano wnętrze kościoła wg. projektu Władysława Markiewicza z Częstochowy. W 1970 roku zamalowano tę polichromię. W 1952r zaczęto budować w Blachowni bloki osiedla robotniczego. W 1954 r. 6 czerwca poświęcono  piękną rzeźbionej w drewnie ambonę i konfesjonały zamówione w Salezjańskich Zakładach Stolarskich w Oświęcimiu. W dniu 18 marca 1956 r. poświęcono nową chrzcielnicę. Ksiądz zadbał też o to, aby krzyż zwany saperskim po zniszczeniu przez Niemców, wrócił na dawne miejsce. 30 maja 1956 r. ks. Brylski poświęca niewielki szpital, który stanął w Blachowni-Ostrowach przy dzisiejszej ulicy Bema. 9 listopada 1957r położono kamień węgielny pod budowę nowej plebanii. 

      Proboszczowie w Blachowni

 

                         1./  Ks. Antoni Zmysłowski 1910 -1917

                                                  ( 1872  - 1935  )

           Urodził się 2 stycznia 1872 roku we wsi Zarembin k. Zakroczymia jak syn Józefa  Małgorzaty z domu Piechna. Ojciec prowadził zakład mechaniczno- rolniczy we wsi a potem w Czerwińsku. Kszałcił się w domu. Od 1886 roku w filologicznym progimnazjum rządowym . Po ukończeniu szkoły po rocznym przygotowaniu zdawał egzamin dojrzałości  w Płocku. Po roku od maturyw czerwcu 1892 roku wstąpił do Seminarium Duchownego we Włocławku W 1897 roku leczył się kilka miesięcy w szpitalu Dzieciątka Jezus w Warszawie. Diakonat otrzymał 3 października 1897 roku, a kapłaństwo 10 października tegoż roku z rąk biskupa włocławskiego Aleksandra Bereśniewicza.

            Jako wikariusz pracował w Kramsku. Od 15 września w Sieradzu. Był tu też prefektem szkół miejskich, prywatnych i progimnazjum.Od 5 sierpnia 1905 roku zamieszkał przy klasztorze podominikańskim jako prefekt i kapelan więzienia.Usunięty za " szkodliwą " działalnośc przez władze carskie w grudniu 1907 roku został przeniesiony na wikariat do parafii św. Barbary w Częstochowie. Administratorem nowej parafii w Blachowni został mianowany 5 marca 1910 roku. Ale władze zatwierdziły jego nominację dopiero 11 lutego 1911 roku. Był w Blachowni 7 lat i już wtedy odczuwał chorobę serca. Z Blachowni do parafii Żytniów koło Praszki przeniósł się 12 maja 1917 roku. 31 marca 1921 roku został proboszczem w Rudzie koło Wielunia.Byl spowiednikiem sióstr Bernardynek wieluńskich.W 1929 roku złamał nogę i wtedy poprosił o wikariusza.W czerwcu 1934 roku uzyskał zwolnienie z obowiązku odmawiania brewiarza z powodu przewlekłej choroby i sklerozy.Zrzekł się parafii i zamieszkał w schronisku św. Antoniego w Częstochowie. Tu zmarł 8 listopada 1935 roku. Pochowany został na cmantarzu św. Rocha w Częstochowie. Autor jego życiorysu odnotował, że " był to kapłan światły i świątobliwy.

 

                          2./  ks. kanonik Marian Kubowicz 1917 - 1935
 
                                                      ( 1885 - 1963 )

               Ks. kanonik Marian Kubowicz, ur. 1885r w osadzie Borowe, gminie Secemin. Rodzice Józef i Łucja z domu Jaskólska byli właścicielami młyna i trzywłókowego gospodarstwa. Ukończył Gimnazjum im. Henryka Sienkiewicza w Częstochowie w 1903r. Wstąpił do Seminarium Duchownego we Włocławku. Święcenia przyjął 29 czerwca 1909r z rąk bpa Stanisława Zdzitowieckiego jako kapłan diecezji włocławskiej. Był krótko wikariuszem parafii św. Zygmunta w Częstochowie i siedem lat wikariuszem i prefektem szkół w Sieradzu. Do Blachowni przybył 12 lipca 1917 r. w czasie Pierwszej Wojny Światowej z Truskolas, gdzie był przez rok wikariuszem.  Tutaj został drugim w historii parafii proboszczem i zostawił największą pamiątkę - wybudował naszą świątynię ( początek budowy - maj 1924 rok - konsekracja 4 września1927r). Organizował życie kulturalne i duchowe wystawiając przedstawienia amatorskie i odczyty. Z Blachowni odszedł w 1935 r. do Kłomnic, gdzie zbudował plebanię i założył parafialną orkiestrę dętą. W 1949r obejmuje probostwo w Rozprzy koło Piotrkowa Trybunalskiego. W 1954r zostaje kanonikiem. Zmarł w 1963r i spoczywa na cmentarzu w Blachowni. W uznaniu jego zasług parafianie w Blachowni nazwali jego imieniem jedną z ulic miasta.

 

                              3.    Ks. Bolesław STRADOWSKI / 1935 - 1938 /

                                                               ( 1896 - 1940 )
    


 
          Ks. Bolesław Stradowski, ur. 1896 r we wsi Gołuchów w powiecie pińczowskim. Rodzice Andrzej i Stanisława z domu Lech posiadali gospodarstwo rolne. Ukończył Gimnazjum Męskie w Pińczowie. Wstąpił do kieleckiego Seminarium Duchownego. W 1919 r otrzymał święcenia kapłańskie w katedrze kieleckiej z rąk biskupa Augustyna Łosińskiego. Jako wikariusz pracował najpierw w Busku, potem w Jędrzejowie gdzie był też prefektem w Gimnazjum Nauczycielskim.

       W 1924r został mianowany proboszczem w nowo powstałej parafii w Maczkach. W 1935r otrzymuje probostwo w Blachowni po rezygnacji ks. Kubowicza. Ze względów zdrowotnych w 1938 r rezygnuje z probostwa w Blachowni. Po powrocie do zdrowia zostaje na dwa tygodnie  proboszczem parafii św. Rocha w Częstochowie. Następnie ks. biskup przenosi go do parafii Czastary koło Wieruszowa. W czasie wojny przeciwstawiał się okupantowi,dlatego był bestialsko maltretowany i  zamordowany przez Niemców na terenie plebanii w Czastarach 21 maja 1940 roku.. Jego oprawca zginął niebawem w obławie leśnej zastrzelony pomyłkowo przez żandarmów z tego samego posterunku. Ks. Stradowski mimo krótkiego probostwa pozostawił trwały ślad w świątyni; sprowadził organy, sprawił Stacje Drogi Krzyżowej,sprawił piękne dębowe drzwi przy głównym wejściu.

                                      

                               4./ Ks. dr. Bogumił KASPRZAK    1938 - 1945

                                                               ( 1895 -  1987 )

         

 


                   Ks. dziekan kanonik i prałat dr Bogumił Kasprzak, ur. 1895r w Częstochowie jako syn Franciszka i Stanisławy z Pierzgalskich. Po ukończeniu gimnazjum państwowego wstąpił do Seminarium Duchownego we Włocławku, gdzie w 1919 r uzyskał święcenia kapłańskie. Jako wikariusz pracował w latach 1919-1920r w Uniejowie i 1920-1921r w Dobrzecu. W latach 1921-1924 był prefektem szkół w Kole i w 1924-1931r w Radomsku. Bulla papieska ustanawiająca diecezję częstochowską zatrzymywała kapłanów w swych placówkach, jednak ks. biskup Teodor Kubina dostrzegając zdolności księdza skierował go na studia do Rzymu. Studia uwieńczył doktoratem w 1935 roku.

 Po powrocie z Rzymu w latach 1933-1938 był prefektem w Częstochowie, egzaminatorem i sędzią prosynodalnym, moderatorem diecezjalnym Sodalicji Mariańskiej, asystentem Związku Polskiej Inteligencji Katolickiej. W 1938r został proboszczem w Blachowni i dziekanem dekanatu podczęstochowskiego. Większośc proboszczowania ksiedza doktora przypadła na czas okupacji. Jako patriota prowadzący tajne nauczania musiał ukrywać się przez trzy lata. Groził mu obóz koncentracyjny. Uwięziony dla zastraszenia ludności wraz z innymi mieszkańcami na początku wojny.  O kolejnym zamiarze aresztowania powiadomił go żandarm niemiecki.

                 Pamiątką jaką pozostawił jest  boczny ołtarz św. Rodziny z Nazaretu raz z obrazem błogosławionego Bogumiła. Po II wojnie światowej opuścił diecezję częstochowską, został w 1946r inkardynowany do diecezji włocławskiej. W latach 1946-1948 był proboszczem w Kole, w 1948-1953 w kolegiacie kaliskiej gdzie otrzymał godność kanonika gremialnego, a następnie prałata kustosza kapituły kaliskiej. Z Kalisza musiał odejść na żądanie władz państwowych. W 1953-1958r był proboszczem w Osięcinach, później przez pięć lat do 1963r w Zduńskiej Woli, a do emerytury w 1976 r w Złoczewie. Zmarł w 1987r, pochowany jest na cmentarzu św. Rocha w Częstochowie.

 

                                            Ks.dr Marceli DEWUDZKI 1942 - 1945

                                                                         ( 1913 - 2001 )

                                

 

                          Ks. kanonik dr Marceli Dewudzki nie był proboszczem w Blachowni, ale w czasie ukrywania się proboszcza Bogumiła Kasprzaka pełnił obowiązki administracyjne w Blachowni.Mianowany został od 1942 r. Na tymczasowego administratora. Mianował go ksiądz biskup Teodor Kubina. Do Blachowni przybył z parafii Wrzosowa. Po wyzwoleniu w 1945r ks. biskup Kubina nominował go na administratora parafii Rudniki koło Wielunia.do Blachowni na krótko powrócił ks. Kasprzak. Wiele informacji zawartych na tej stronie parafii pochodzi ze wspomnień ks. Dewudzkiego. Odszedł do Pana w sierpniu 2001r i spoczywa na cmentarzu św. Rocha w Częstochowie.

 

                                       5./ Ks. Marian Brylski   1945 - 1962

                                                                   ( 1904 - 1962 )

    

                      Był piątym proboszczem, zadbał o wystrój świątyni, zbudował plebanię. Był bardzo lubianym przez parafian.
    Ks. dziekan Marian Brylski, ur. w 1904 r w Mrzygłodzie, syn Antoniego i Józefy z Kurdybelskich. Humanistyczne Gimnazjum Męskie ukończył w Zawierciu w 1923r. Egzamin dojrzałości składa w 1926r w Niższym Seminarium Duchownym w Kielcach. Na mocy bulli papieskiej w 1925r przechodzi do Diecezji Częstochowskiej, jednak zostaje powołany do wojska i odbywa zasadniczą służbę wojskową w 38 pułku Strzelców Lwowskich w Jarosławiu (1928-1930). W 1930r trafia do Częstochowskiego Seminarium i jako student nadzwyczajny zostaje przyjęty na Wydział Teologiczny Uniwersytetu Jagiellońskiego na rok III. W 1932 otrzymuje święcenia kapłańskie z rąk pierwszego biskupa częstochowskiego Teodora Kubiny w bazylice Jasnogórskiej. Jest wikariuszem w Gołonogu a w 1933r prefektem w Dąbrowie Górniczej. W latach 1933-1935 jest wikariuszem i prefektem w Kłobucku. Następnie zostaje wyznaczony przez biskupa do tworzenia parafii w Parzniewicach oddalonych od istniejącej parafii w Bogdanowie koło Piotrkowa. Do 1939r  zbudował plebanię i mury kościoła. Szykanowany przez Gestapo musiał w 1944r przenieść się w okolice diecezji Lubelskiej, gdzie pracował jako prefekt w parafii Zakrzówek. Administratorem parafii Blachownia mianowany zostaje w 1945r, która należała wtedy do dekanatu Częstochowskiego. Po reorganizacji w 1946r powstaje dekanat blachowieński, a ks. Brylski zostaje pierwszym dziekanem i pełni tę funkcję do 1960r. Staje się bardzo lubianym przez mieszkańców proboszczem, ponieważ umiał do każdego docierać, pomagał biednym. W 1946r wraz z parafianami sprawił posadzkę terakotową w kościele, sprowadził zamówiony jeszcze przed wojną przez ks. Kasprzaka ołtarz św. Rodziny i błog. Bogumiła. W tymże roku poświęcił figurkę św. Barbary zakupioną przez robotników "Huty Blachownia", którą następnie uroczyście umieszczono na szczycie fabryki jak informuje kronika. Był inicjatorem budowy pomnika pomordowanych w czasie okupacji. Dzięki jego staraniom  założono w kościele lamperię lastrykową, oraz postawiono parkan przed wejściem. Wykonano polichromię wewnątrz świątyni, ambonę, chrzcielnicę, powiększono cmentarz i otoczono go ażurowym murem. Buduje nową plebanię. Poświęca miniaturkę nowopowstałego w Blachowni szpitala. Umiera po kolejnym zawale w 1962r. Spoczywa na parafialnym cmentarzu.


                                        6./ Ks. prałat Władysław MACIĄG  1962 - 1970

                                                                               ( 1916 - 2003 )

                  Ksiądz Władysław Maciąg urodził się 14 maja 1916 roku w Śliwakowie, parafia Zawada, powiat Radomsko, jako syn Antoniego i Agnieszki z domu Musiał. Świadectwo dojrzałości uzyskal w 1936 roku. w Gimnazjum Biskupim w Sandomierzu. W latach 1936 - 1941 odbył studia filozoficzno-teoelogiczne na Wydziale Teologicznym Uniwersytetu Jagielońskiego i w Wyższym Częstochowskim Seminarium Duchownym w Krakowie.  Święcenia kapłańskie przyjął 22 maja 1941 roku z rąk biskupa Teodora Kubiny, ordynariusza częstochowskiego, w kościele SS. Sercanek w Krakowie. Jako wikariusz pracował w pięciu parafiach. Był proboszczem w Wilkowiecku, Borze Zapilskim, Gnaszynie, Blachowni, Osjakowie, u Jana Chrzciciela w w Sosnowcu, Podwyższenia Krzyża świętego w Częstochowie, w parafii św.. Lamberta w Radomsku.30 czerwca 1991 roku z Radomska przeszedł na emeryturę i zamieszał w Domu Księży w Częstochowie. Zmarł 23 października w Częstochowie. Pochowany jest w Radomsku. Pamiątką po jego proboszczowaniu w Blachowni są dzwony w naszym kościele.

                                        7./  Ks. kanonik Franciszek PUDEŁKO  1970 - 1989

                                                                     (  1914 - 1990 )

                  Urodził się 15 lipca 1914 roku we wsi Tworkowa, dawny powiat Brzesko-Okocim. Rodzicami jego byli Jan i Emilia z domu Kopec. Do szkoły powszechnej uczęszczał najpierw w rodzinnej miejscowości, a następnie w Czchowie. Szkołę średnią ukończył w Brzesku. Po zdaniu egzaminu dojrzałości w 1934 roku wstąpił do Częstochowskiego Seminarium Duchownego w Krakowie i podjął studia na Wydziale Teologicznym Uniwersytetu Jagiellońskiego. Święcenia kapłańskie otrzymał z rak biskupa Teodora Kubiny w kościele SS. Sercanek w Krakowie 12 maja 1940 roku. Pracował jako wikariusz w parafii św. Piotra i Pawła w Zawierciu, w Chruszczobrodzie, w parafii Wniebowzięcia NMP w Sosnowcu.  Był od 1945 roku prefektem szkól średnich w Radomsku i kapelanem miejscowego szpitala. W 1954 roku Ministerstwo Oświaty jednostronną decyzją przeniosło go w stan nieczynny. Do 1957 roku pozostał jako wikariusz św. Lamberta w Radomsku. Był proboszczem w Gomunicach, w parafii Niepokalanego Poczęcia w Sosnowcu i w Blachowni. Za jego proboszczowania sprawiono tabernakulum pancerne, dwa konfesjonały ( pod chórem ), kilka ławek i drzwi oszklone ( między nawą i kruchtą ).4 grudnia 1989 roku przeszedl na emeryturę.Był dziekanem i kanonikiem Kolegiackiej Kapituły w Wieluniu. Zmarł  w Domu Księży w Częstochowie.

 

 8./ Ks.Andrzej Walaszczyk (1989-2016)

 

 

 

 

 Po 27. latach, oddanej pracy na rzecz parafian w Blachowni ks. Andrzej Walaszczyk odchodzi na zasłużoną emeryturę.

Ksiądz Andrzej Walaszczyk, który święcenia kapłańskie przyjął 25 maja 1969, jako wikariusz pracował w parafiach: w Borzykowej, Bogdanowie, Konopiskach. W latach 1978 – 1982 organizował parafię św. Maksymiliana w Aleksandrii. W latach 1982 – 1989 był proboszczem w Skomlinie. Dokładnie 20 grudnia 1989 roku ksiądz Andrzej Walaszczyk przybył do Blachowni, gdzie na długie lata objął parafię pw. Św. Michała Archanioła.

    Co ks. proboszcz zostawił po sobie? Wystarczy spojrzeć na zdjęcia sprzed 30 lat i obecnie, na żywo. Przede wszystkim wybudowanie dwóch świątyń w Cisiu w 1991 roku i na Błaszczykach pw. Najświętszego Zbawiciela w 2001 roku. Budowa cmentarza na Błaszczykach. Odbudowa nowej wieży kościoła, którą zmiotła wichura 15 sierpnia 2008. Wymiana dachu kościoła. Gruntowny remont wewnątrz i zewnątrz świątyni. Zmiana otoczenia samej świątyni. Przebudowa salki pw. św. Barbary na kaplicę Wieczystej Adoracji. Staraniem ks. Walaszczyka pod zakrystią powstała kaplica przedpogrzebowa. To nie koniec inwestycji. Należy jeszcze wspomnieć: dokończenie budowy ogrodzenia wokół plebani, zburzenie drewnianych i wybudowanie murowanych salek katechetycznych, wymiana okien na plebani. Ks. proboszcz powiększył obszarowo dwukrotnie cmentarz parafialny i ogrodził go w całości. Przez 15 lat wydawał lokalny miesięcznik „Michael”. Do tego należy jeszcze wspomnieć niezmierzoną pomoc duchową i materialną na rzecz samych parafian. Osobiście zapamiętam też piękne, przepełnione wiarą kazania ks. Andrzeja, w których nigdy nie słyszałem o polityce czy sprawach finansowych.

     Ks. Andrzej Walaszczyk został uhonorowany tytułem kanonika gremialnego Kolegiackiej Kapituły Radomszczańskiej pod wezwaniem świętej Jadwigi Królowej przy kolegiacie świętego Lamberta w Radomsku, a także tytułem Kapelana Honorowego Jego Świątobliwości. Nieoficjalnie mówi się, że miał propozycję objęcia stanowiska biskupa, ale odmówił.